Kamera anamorficzna to nazwa, która się przyjęła do określenia tej specyficznej metody wykorzystywanej nie tylko w fotografii otworkowej. W normalnych - tradycyjnych aparatach otwór przez, który dostaje się światło do naszej kamery jest umieszczony równolegle do materiału światłoczułego. Klasycznym przykładem będzie np. puszka czy też pudełko od zapałek, bądź zwykły aparat fotograficzny. W kamerze anamorficznej mamy pewną radykalną zmianę. Otwór znajduje się prostopadle do materiału światłoczułego a dodatkowo stosujemy jeszcze kadr panoramiczny (w mojej kamerze kąt widzenia to prawie 300 stopni) Najłatwiej wyobrazić sobie taki aparat zrobiony np. z puszki po kawie. Materiał światłoczuły oczywiście tradycyjnie opiera się o pionowe ścianki, natomiast otwór dla odmiany znajduje się w górnym przykryciu :) I stad właśnie biorą się te wspaniałe obrazy zazwyczaj nie do przewidzenia. Ciekawym faktem godnym zauważenia jest fakt, że mamy tu płynną odległość otworka od materiału (tzw. ogniskowej) W tej górnej części u mnie jest ok 12 mm a w dolnej juz prawie 40 mm. Zresztą najlepiej chyba zobaczyć kilka linków poniżej. Myślę, że nawet dla nie znających języka będzie wszystko zrozumiałe.

przykładowa kamera anamorficzna

ciekawe galerie

Игорь Брякилев - jego galeria z kapitalnymi przykładami zdjęć anamorficznych.